Napad dny

Dowodów rzeczowych w tym względzie na razie nie posiadamy. W każdym bądź razie w przypadkach napadu dny, połączonych z kołkami j e 1 i t o w e m i, rozwolnieniami i wymiotami, które w r a z z a t a -kiem podagry mijają, zmuszeni jesteśmy objawy jelitowo-źołądkowe uważać za ściśle związane ze skazą moczanową. Zazwyczaj w ataku dny, jako też w dnie przewlekłej, spostrzegamy zmniejsze¬nie czynności wydzielniczej śluzówki żołądka oraz osłabienie jego czynności ruchowej, co prowa¬dzi do zaburzeń trawienia. Wspomnieć również należy o zmianach w ja¬mie ustnej, a mianowicie o ropieniu zębodołowem (py-orrhea a l v e o l a r i s), które w związku ze skazą moczanową notowane jest najczęściej. Inne gatunki mięsa, jak mięśnie, zawierające stosunkowo niewiele ciał purynowych, wpływają również na powstawanie w ustroju kwasu mo¬czowego. Najprawdopodobniej w tym przypadku mięso posiada wpływ bodźcowy, uruchamiający endogeniczny kwas moczowy. Mięso gotowane zawiera mniej ciał purynowych, które przecnodzą do buljonu, niż mięso pieczone, w którem ciała purynowe pozostają. Co się tyczy mięsa białego i czarnego, to U m b e r sądzi, że oba te gatun¬ki nie różnią się wiele pod względem zawartości w nich ciał purynowych, W. Orłowski jednak jest zdania, że empirycznie ustalono, iż w na¬szym klimacie mięso czarne szkodzi dnawym bardziej niż białe. Ryby mają działanie takie same jak i mięso, a ryba gotowana zawiera podobnie jak mięso, mniej ciał purynowych niż smażona lub pieczona. Kawior na¬tomiast nie zawiera wcale ciał purynowych. W czasie napadu dny i 2 — 3 tygodni po napadzie, t. j. w okresie, kiedy kwas moczowy wydziela się z ustroju źle, chorzy nie powinni otrzymywać mięsa nawet gotowanego, a to z tego względu, że wszelkie mięso, jak wspominaliśmy, sprzyja .