FOSFATURJA

Fosfaturją nazywamy stan, który prowadzi do wypadania fosforanów w moczu. Mocz jest wówczas mętny o wyglądzie mlecznym, a pod mikroskopem stwierdza się zazwyczaj drobny bezpostaciowy osad. Niekiedy spostrzegamy jednak śród wspomnianej masy bezpostaciowej nie. wielkie kryształki w postaci rozetek i płytek (kwaśne fosforany wapnia) W moczu dotkniętych fosfaturją, gdy pozostaje on dłużej w naczyniu otwarłem, tworzy się na powierzchni mieniąca się cienka błonka. Błon-ka ta składa się ze strąconych koloidów, rozpuszczalnych w eterze; są to, widocznie, lipolidy, które utrzymują fosforany w roztworze (L i c h t-w i t z). Kryształki szczawianu wapnia pojawiają się zazwyczaj w moczu % powodów rozmaitych: , 1 ) kiedy wprowadza się pożywienie, zawierające dużo soli kwasu szczawiowego; 2) kiedy warunki wchłaniania kwasu szczawiowego z przewodu pokarmowego są sprzyjające (gdy w żołądku znajduje się HCJ); 3) kiedy wprowadza się z pożywieniem prócz dużej ilości kwasu szczawiowego dużo wapnia (aby mógł wytworzyć się szczawian wapnia); 4) kiedy warunki tworzenia się kryształków w moczu są sprzyjające.